Czy wiesz, że...
U nas w Auschwitzu - trzeci z kolei utwór z serii Opowiadania Tadeusza Borowskiego Przedstawia on ogólny zarys obozu Auschwitz-Birkenau. Autor opisuje życie codzienne, tęsknotę za narzeczoną Marią oraz cierpienie, jakie spotyka więźniów. Mówi o warunkach panujących w obozie, o znieczuleniu na cierpienie ludzkie. Jest to utwór, który podkreśla despotyzm i tyranię hitlerowskich Niemiec. Śmierć ukazana jest jako codzienna i masowa. Z drugiej strony, więźniowie są dumni z miejsca, gdzie przebywają. Tytuł to wypowiedź jednego z więźniów, pogardzającego innymi obozami zagłady.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego w twórczości Staffa pojawiła się nowa tendencja - charakterystyczna dla Skamandrytów apoteoza codzienności. Staff zaczął zachwycać się banalnymi, codziennymi sprawami, opisywał w swoich utworach zwykłe prozaiczne czynności (np. wykopki - Kartoflisko). Wynikało to z nowego założenia jego twórczości, które przedstawił w wierszu programowym Ars poetica (chciał dotrzeć swoją poezją do wszystkich, chciał, by była ona zrozumiała dla każdego, nawet prostego człowieka - stąd jasność, komunikatywność języka i skupienie się na zwykłych, codziennych problemach). Jednocześnie jednak Leopold Staff w dalszym ciągu nawiązywał w swoich utworach do klasycyzmu. Przykładem jest wiersz Wysokie drzewa (z tomiku o tym samym tytule), w którym pojawia się charakterystyczny dla klasycyzmu nastrój dostojności, monumentalizmu, niejako zastygnięcia w przestrzeni. Nawiązaniem do poetyki klasycznej w tym utworze jest także zastosowanie kompozycji klamrowej.
- Kontakty
- Zaproś przyjaciół
- Napisz do nas
- Przeglądaj
- Fotografia
- Grafika 2D
- Internet
- Animacja
- Identyfikacja wizualna
Copyright © by Graficzny.org, Powered by 2inspired